Precisiewerk

Het zal zo langzamerhand wel bekend zijn dat ik mijn werkzame leventje ben begonnen als banketbakker/kok, maar ik heb ook nog in een “Automatiek” gewerkt.

nost.Automatiek royal

Na mijn huwelijk in 1965 ben ik gaan werken bij de “Demka” in Utrecht, dit was een onderdeel van de Hoogovens, het huidige Chorus. Daar heb ik een opleiding gevolgd als precisieslijper, en werkte aan een center loze slijpmachine.

1-152-158120

Helaas ging dit onderdeel van de Hoogovens eind 1966 ten onder, en ben ik gaan werken bij machinefabriek “Cincinatti” in Vlaardingen. Hier begon het échte werk pas goed, na het volgen van diverse opleidingen in o.a. meettechniek, technisch Engels en technisch tekening lezen, heb ik het weten te brengen tot voorman/instructeur universeel precisieslijper.”Universeel” staat voor het kunnen uitvoeren van alle onderdelen van het slijpen, te weten….rond,vlak, binnen en center loos. De werkzaamheden bestonden uit het op maat brengen van een groot aantal diverse onderdelen voor o.a. machines en vliegtuigen, en dat moest vaak tot op één duizendste milimeter (1mu) nauwkeurig. Sommige onderdelen moesten weer precies in elkaar passen, bijvoorbeeld voor hydraulische systemen. Wie kent niet de automatische versnelling van een DAF, ( Henk vast wel) de onderdelen hiervoor heb ik ook geslepen.

Een voorbeeld van onderdelen……het krukaslager.

krukaslager3

De rondslijpbank voor uit en inwendig slijpen, waaraan ik o.a. heb gewerkt.Voor het bedienen van deze machine heb ik een opleiding in Zwitserland bij machinefabriek “Kellenberger” gehad.

wide_Kellenberger_600-UR

Het bepalen van de juiste maten die onderdelen moeten hebben, doe je niet met een meetlint of duimstok, maar met speciale meetapparatuur zoals:

Een micrometer.                                                                    Voor nóg nauwkeuriger, een marameter.
Pic_39   grenzrachenlehre-393585

De gewenste maat wordt samengesteld door een combinatie van “eindmaten” deze blokjes van hoogwaardig hardmetaal, moeten een constante temperatuur hebben van 20 graden, aangezien metaal uitzet of krimpt bij een hogere of  lagere temperatuur, en de blokjes hebben dan niet meer de exacte maat die is gebaseerd op de standaardmeter.

Een doos eindmaten.
occ-eindmaten

De standaardmeter.

De platina-iridiumstaaf zit in een houten kist die op zijn beurt in een zwarte koperen koker is geschoven: daarop staat het kenmerk No 19C. In de x-vormige staaf is in minuscule cijfers het jaartal 1958 gegraveerd, het laatste jaar dat medewerkers van het NMi er mee naar Frankrijk reisden voor een precieze vergelijking met de echte wereldmeter in het Bureau International des Poids et Mesures (BIPM) in Sèvres, bij Parijs.

Sinds 1960 zijn de Parijse standaardmeter, en de kopieën ervan, nostalgie. Ze zijn vervangen door standaarden met een andere definitie, geënt op de laser, de meest geavanceerde techniek van dat moment.

Helaas heb ik dit prachtige werk moet opgeven wegens ernstige problemen met mijn rug, en ben in 1990 bij de gemeente Maassluis gaan werken als beheerder van het plaatselijk milieustation, dát was wel even iets anders.

Inmiddels ben ik alweer anderhalf jaar met pensioen.
Afscheid 2

27 thoughts on “Precisiewerk

  1. Triest dat je je werk moest opgeven vanwege rugklachten. Na zoveel opleidingen, zelfs in Zwitserland.
    Ik ben toch blij een beetje meer op de hoogte te zijn van je werkverleden, Edward. En dat je nu je pensioen mag “slijten” met fotografie. Je fotografeert nog lang en gelukkig (-:
    Mooie foto van de Automatiek!

    Like

  2. @Ilona: Ongeacht wat voor werk ik gedaan heb, ik ben nog nooit van mijn leven één dag met tegenzin naar mijn werk gegaan, dat lijkt mij inderdaad vreselijk. Zoiets zal ongetwijfeld zijn weerslag hebben op het gezin en je gezondheid. Nee hoor, ik ben nog lang niet "buiten gebruik"!

    Like

  3. Deze update heb ik weer eens gemist, wat jammer. Vanuit Spacefoto van de Maand ging ik even verder kijken en zodoende ben ik nu pas hier. Wat interessant om te lezen wat je allemaal gedaan hebt. Zo te ‘horen’ had je plezier in je werk en dat is het beste wat een mens kan overkomen. Dat meen ik echt. Iedere dag naar je werk te moeten gaan met lood in je schoenen, lijkt me vreselijk. Weet je wat me zo opvalt aan de foto van het cafetaria? De prullenbak! Dit model was er dus al in 1961 terwijl je deze nu als ‘designer’ bak kunt kopen voor zo’n 100 euro. Wat een giller!Leuk blog Edward! Ennuh….. ‘buiten gebruik’ ? Daar geloof ik niets van 😉

    Like

  4. Geweldig interessante weblog,mooi verhaal van je loopbaan,mooie foto’s erbij,leuk om te lezen Edward,kijk weer anders tegen je aan of op,met deze achtergrond. Bedankt voor het delen Groetjes.

    Like

  5. Leuk om je achtergrond te lezen. Mooi(e) beroep(en) heb je gehad,. Dat van precizie slijper is echt specialistisch. Ik heb vroeger een basisopleiidng gehad in de fijnmetaal, hier moesten we ook werken met micrometers, schuifmaten, diverse draaibanken, frezen, dus mij aardig bekend. In de jaren 80 toen ik net van de opleingen af was, was er een behoorlijke malaise aan de gang i de metaalsectoren en haast geen werk in te vinden. Uiteindelijk ben ik in heel ander werk beland. het spreekt me wel aan je verhaal en de foto’s, ik zie zo weer alle draaibanken enz, weer voor me..

    Like

  6. Heej Edje, leuk om te lezen wat je allemaal hebt gedaan. Drie totaal verschillende dingen. Ook veel preciesie werk, maar dat is aan jou wel teovertrouwd dacht ik zo. Lekker dat je nu kunt genieten van je pensioen!Liefs Annelies

    Like

  7. heel leuk om te lezen edward je heb een druk leven gehad maar denk toch ook wel dat je nu je er op terug kijkt ook een mooie tijd was en nu heerlijk met pensioen maar hoop toch niet buiten gebruik he je maakt prachtige fotos en mooie verhalen dus dat vind ik niet hoor je bent nog vol op bezig veel gr v els

    Like

  8. @Ann: Het lijkt mij inderdaad niet verstandig om alles te vertellen over wat er in de automatiek gebeurde, ik kan daar een paperback over vol schrijven,maar dat doe ik lekker niet hoor! Het was natuurlijk wel een hartstikke leuke tijd,waarin we veel lol hebben gehad.Een dikke kus terug van Edward.

    Like

  9. wat leuk edward jou levens geschiedenis,maar zo te lezen aan de opleidingen heb je er wel heel veel voor moeten doen en leren knap!!en nou genieten van de welverdiende rust wat ik begrijp verveel je je niet! ik zelf moet nog enkele jaren werken maar met plezier hoorgroetjesssssssssss

    Like

  10. Hahaa, laat ik nou bij mijn laatste werkgever ook nog in de ondernemingsraad hebben gezeten! Ben trouwens ook jarenlang ambtelijk secretaris van opeenvolgende OR-en geweest.

    Like

  11. @Bea: Wij hebben een beetje in dezelfde hoek gezeten, bij de gemeente Maassluis ben ik lid geweest van de arbocommissie en ondernemingsraad, daardoor had ik regelmatig contact met de Arbodienst, en was betrokken bij de aanbestedingsprocedure.

    Like

  12. Heel interessant varhaal, ook erg gevarieerd ! Draaien en frezen is echt vakwerk ! Ik zit ook in de "technische hoek", maar dan op het gebied van de elektrotechniek. Ik heb de MTS elektrotechniek gedaan. Eerst zat ik in de installatietechniek, sinds 20 jaar in de printers en copiermachines. Ook steeds complexere techniek qua software. Dit gaat dan ook steeds meer de IT kant op.

    Like

  13. Man, Edward, wat een schat aan ervaring. Al je technische kennis is voor mij abracadabra, maar wat er komt kijken bij het beheren van een milieustation is mij niet geheel onbekend. Daar heb ik in mijn werk als Arbo-coördinator wel mee te maken gehad. Daarvoor heb ik ook allerlei ander werk gehad hoor, maar dat ga ik niet uitgebreid opschrijven. Ik ben nu ook met pensioen.xxBea

    Like

  14. "Het zal zo langzamerhand wel bekend zijn dat ik mijn werkzame leventje ben begonnen als banketbakker/kok",Nou, dat wist ik dus nog niet maar nu wel :DMaar het is niet bij bakken gebleven, zo lees ik in je logje verder….Een hardwerkend mannetje wat nu geniet van zijn welverdiende "rust".

    Like

  15. Tsja, en dat is nog lang niet alles broertje, wat heb je wat gewerkt in al die jaren, automatiek Royal is mij nog steeds het bekendst, wat hebben we daar wel een lol gehad. Ook was het altijd even naar broer toe als je trek had in een kroket en jij sleepte naar de Amerikaanse party’s die ik hield altijd wel wat lekkers mee voor de van muziek genietende meute! Schrijf maar nooit alles wat er gebeurde in de automatiek, gegarandeerd dat niemand meer wat uit de muur trekt. Zo heb ik vreselijk gelachen om Pieter, hij trok een kroket uit de muur en natuurlijk nam hij meteen een enorme hap, halve kroket in zijn waffel, ik zag wat en kon eerst niets zeggen van het lachen maar net op tijd kon ik wel wijzen precies op de helft zat een enorme kakkerlak en toen ik weer bijgekomen was nadat Pieter de kroket tegen de muur had geklapt kon ik uitbrengen dat hij geluk had gehad, hij keek me stomverbaasd aan en nog nahikkend kon ik uitbrengen dat hij als hij de andere kant eerst had opgegeten hij die kakkerlak mee had verslonden. Van heel veel van je werk weet ik het niet eens en het is voor mij dan ook leuk en interessant om te lezen, wat leuk dat je die oude foto nog had!Een dubbeldikke kus, Ann.

    Like

  16. Wat een bijzonder log Edward,en heel leuk om een kijkje in jouw arbeidsverleden te krijgen. Jammer dat je dit beroep vervroegd moest opgeven, maar al de opgedane kennis gaat nooit verloren!En nu maar genieten van je pensioen. Fijne avond, liefs xBelia.

    Like

  17. Heel leuk en interessant logje over jou arbeidshistorie. Micro & marameters gebruiken we niet in de luchtverwarming. Zo precies werken wij niet. Inmiddels al weer anderhalf jaar met pensioen dus, ben ik voorlopig nog niet aan toe maar lijkt me een enorme omschakeling in je levenspatroon.

    Like

  18. Leuk om nu te weten wat je allemaal voor werk hebt gedaan Edward! en wat een precies werk, dat leer je niet zomaar even.Heel technisch ook. Mijn zoon is uurwerkmaker en edelsmid. Voor uurwerk maken moest hij ook alles zelf met de hand maken tijdens de opleiding in Schoonhoven.Jouw werk lijkt er wel een beetje op, maar dan in het groot! Alles moet precies passen, anders werkt het niet.Al ben je "buiten gebruik" haha, nu geniet je van andere dingen, zoals fotograferen, ook weer zoiets technisch.Je weet waar je het over hebt.groetjes, Nicky

    Like

  19. Wat leuk om te lezen Edward ! Micro- en mamameters, ik heb er nog liggen. Mijn vader was een kunstenaar in gebied van motorenrevisie. Zijn specialiteit was Mercedes of grotere bakbeesten (boten). Ooit had hij een enorm duur drukmetertje gekocht (ik ben enig kind en kreeg altijd de schuld). Het metertje blonk en lonkte naar me. Mijn 13 jarige vingertjes hadden het ding snel ontmantelt. Maar in elkaar krijgen was moeilijker. Heb het hele geval dichtgeschroefd en gedaan alsof mijn neus bloedde. Tot pa zijn meter nodig had……. Oef kot was te klein en ik kreeg de schuld. Kreeg altijd de schuld. Ook van de verdwenen kapotte wekker die jaren later boven water kwam. Mijn oma kon er wel om lachen. André zei ze, je hebt ooit mijn nieuw elekrisch strijkijzer uit elkaar geschroefd en onder je matras verborgen. Dat vond ik een jaar later tijdens de voorjaarsschoonmaak. En weet je nog die keer dat een staande lamp gemaakt had ? En dat je broertje de lamp moest vasthouden om te testen of er geen stroom op zat ? En dat dat 4-jarige manneke een opdonder kreeg van hier tot ginder ? "Toen was mijn vader 14…………

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.