Van negatief naar afdruk.

Met de digitale fotografie van deze tijd, gaat het allemaal een stuk eenvoudiger dan vroeger, maar de “Doka” (donkere kamer) had zijn charme.
In de jaren 70’- 80’ van de vorige eeuw, (klinkt ver weg hè?) heb ik ook een Doka gehad, en voor je een afdruk had, moest er een hoop gebeuren.
Fotorolletjes kocht ik niet, maar film per 15 meter, en dan moest je bij het spaarzame licht van een rode lamp de hulsjes vullen met een speciaal apparaatje.
De aanduiding  ASA was toen wat nu ISO is, en 400 ASA was al behoorlijk grof van korrel.

Met het ontwikkelen van de film wachtte ik tot hij vol was, want dat was zonde van de chemicaliën, maar soms was je te nieuwsgierig
naar het resultaat…..nou ja, vooruit dan maar, voor één keertje!
De film ging in het ontwikkeltankje, en de chemicaliën……ontwikkelaar, stopbad en fixeer werden aangemaakt, en op exact 21 graden gebracht.
De sapjes werden in de volgorde zoals hierboven, in het tankje gegoten, en dan moest je gedurende een bepaalde tijd het tankje blijven kiepen.
Daarna moest je de film spoelen met gewoon water,en dan met een filmklem de film aan de waslijn te drogen hangen.
Wanneer de film droog was, kon je EINDELIJK het resultaat bekijken……dat wil zeggen, bij benadering.

Wat je zo ongeveer allemaal nodig had voor een donkere kamer.
9983 (1 of 3)

Het ontwikkelde negatief.
1

Daar wilde ik natuurlijk een mooie afdruk van maken, dus werden er nieuwe baden aangemaakt, het negatief in het vergrotingsapparaat gedaan,
en de drie ontwikkelschalen klaar gezet.
Even het diafragma van het objectief instellen, de belichtingstijd meten, een vel fotopapier op het vergrotingsbord leggen………
en belichten maar!
Het belichte papier ging dan in de ontwikkelaar, de schaal moest wel in beweging blijven, zodat de vloeistof met regelmaat
over het papier kon vloeien.

Kijk……en dan komt wat ik een beetje mis bij digitaal, je zag het beeld langzaam tevoorschijn komen, een klein wonder!
Het resultaat.
2

Na de zwart/wit periode ben ik ook kleur gaan doen, want je wilt met de tijd meegaan hè?
Dat was echter een vrij kostbare zaak, de chemicaliën en papier waren nogal prijzig, en meestal was de kleurbalans van de afdruk niet meteen perfect,
waardoor je nog wel een velletje extra nodig had.

Je had natuurlijk wél een vergrotingsapparaat met een kleurenkop nodig, en een kleuren analyzer.
Maar eerst de film ontwikkelen, en dat zag er zo uit…..weet je nog?
3

Na een paar uurtjes stoeien, had je er dan deze afdrukken van gemaakt.

4

5

6

7

Ja……het had toch wel iets hoor!

18 thoughts on “Van negatief naar afdruk.

  1. Hoi Edward wil je even bedanken voor de lieve woorden op mijn blog. En het geeft niets hoor vind het toch fijn dat je hebt gereageerd. Alles oké daar bij jou? Wens je een fijne dag. Lieve groetjes Ineke

    Like

  2. Ik weet helemaal wat je bedoeld Edward. Wij hadden een fotocursus op school en moesten in de doka ook zelf ontwikkelen. Wat je zegt met dat tevoorschijn komen van de foto was ook een prachtig moment :-). Leuk dat je deze info erbij hebt gezet. Ik duikelde daardoor ook weer even menig jaar terug in tijd hihi…

    groetjes, Helma

    Like

  3. Erg interessant ! Je moest er wel engelengeduld voor hebben als ik dat verhaal zo lees ! Mijn eerste camera was een Kodak instamatic. Deze had een filmcassette waaruit vierkante (!!) foto’s te voorschijn kwamen. Ik heb dat toestel nog steeds, hij koste toen 25 gulden (= omgerekend 11,35 euro !) Daarna heb ik een Praktica spiegelreflex gehad gevolgd door een Canon spiegelreflex met fotorolletjes. Sinds begin 2006 heb ik mijn huidige Nikon digitale spiegelreflex.. Die zou ik niet meer kwijt willen !

    Like

  4. Een van mijn ooms fotografeerde ook heel graag en heeft er uiteindelijk zijn beroep van gemaakt. Ik herinner me dat ik wel eens bij hem in de doka mocht kijken hoe en wat hij allemaal deed. Als het fotopapier van het ene badje in het andere ging vond ik het prachtig om te zien hoe uiteindelijk langzaam maar zeker de afbeelding helemaal tevoorschijn kwam. En dan aan de drooglijn idd. Ach, alweer jeugdsentiment.

    Like

  5. Hallo Edward,

    Wat heb je een leuke blog van gemaakt. Het is best wel moelijk om te ontwikkelen. Het moet wel weten hoe het moet.
    Echt leerzaam is dit. Toch vind ik leuk om te weten hoe je het doet. Het lijkt me veel te ingewikkelt. Wat goed dat je tijd meegaan bent.
    Dat scheelt weer voor ontwikkelen. Ik heb je genoten van jou blogje.

    Fijne week gewenst.
    Groetjes van Jacqueline & Ferry.

    Like

  6. Hoi Edward,
    Joh,wat een leuk blogje heb je weer.
    Van doka’s geen kaas gegeten,ik vond het al een wonder dat de foto’s in één uur klaar waren.
    Je betaalde je blauw voor ong. 30 foto’s.Geef mij deze tijd maar.

    Groetjes,Corry.

    Like

  7. Ja herinneringen aan een lang vervlogen tijd. Een slaapkamer waar in een hoekje een donkere kamer werd gemaakt en daar werden dan de foto’s ontwikkeld, het rolletje zelf ging naar de fotograaf en je kon niet wachten tot de negatieven terug kwamen want dan kon je aan de slag. En dan het tjdperk kleurenafdruk. Op het balkon met een kleurenkaart, foto maken en dan had je een voorbeeld. Maar helaas is dat niets geworden. En toen kwam digitaal en was manlief heel erg blij want ik presteerde het om op 1 dag een rolletje van 36 vol te schieten dus waren er na de vakantie altijd heel veel rolletjes om af te drukken en vaak viel het aantal wat overbleef erg tegen. Maar goed het is wel leuk als je oude foto’s ziet net zo als bij de gramafoonplaat met een krasje dat hoort er ook bij. Groetjes Ineke

    Like

  8. Hee Edje, wat leuk om te lezen dat je lang geleden al zo met fotografie bezig was. Lijkt me een leuke hobby voor toen. Kan me voorstellen dat het toen spannend was wat je gemaakt had. En dat alle nieuwe snufjes van tegenwoordig niet altijd even geweldig zijn maar vaak wel makkelijker.
    Leuk dat je daar zo op terug kan kijken en vertellen.
    Lieve groet van mij

    Like

  9. Heb het nooit gedaan er was thuis gewoon geen geld voor.Ik kom uit een groot gezin.Fotograferen heb ik eerst kunnen uitvoeren nadat ik getrouwd was
    Maar heb het met heel grote interesse gelezen

    Like

  10. Ja mooi om te lezen Edward hoe dat allemaal ging. Mijn echtgenoot hielt zich daar ook mee bezig. Als er weer foto’s ontwikkeld moesten worden werd de badkamer om getoverd tot een doka kamer. Maar het lukte niet altijd even goed. In ons album zitten nog erg harde foto’s in zwart wit van de kinderen toen ze zo klein waren. Nee nu is het een stuk makkelijker. Je knipt er maar op los en verwijderd ze als de foto’s niet mooi zijn. Leuke blog bedankt. Fijne dag Anna

    Like

  11. Deze dame heeft ook heel wat tijd in de doka doorgebracht…maar dat is verleden tijden zou niet meer weten hoe het moet.
    Maar veel dingen komen boven nu je het hier hebt staan.
    De waslijntjes met negatieven eraan en owee als er iemand de deur open durfde te maken…
    Was op school dus ja dan kan er nogal eens wat mis gaan…ook al was er een rode lamp aan de buitenkant en een gangetje met zware donkere deken/gordijnen.
    Pffttt wel even 40 jaar terug in de tijd…leuk Edward.
    Groetjes

    Like

  12. Ów, nou je het erover hebt……… ik ruik direct weer die geurtjes van de Doka! Yummie, dat had toch wel wat hè! Die gezonde spanning die ik voelde met het langzaamaan zichtbaar worden van een foto……………: ‘Ist wat, ist wát???’
    Wat dat betreft is het digitale tijdperk wel errug snel hoor, is niks delete! Pfffffffffffff Ik heb nog met een boxje gefotografeerd, rolletje van mx 12 erin…….. spánnend. Ik vind het nu eigenlijk best wel minder spannend, het proces is zó snel nu…………………. Leuk blog petje!
    xsjer

    Like

  13. Echt leuk om dit te zien Edward, die goeie ouwe tijd zullen we maar zeggen, weet je nog dat Chris ook foto’s ontwikkelde? Die maakte best mooie foto’s en wat is dat al weer lang geleden. Het was uiteraard echt spannend om te zien hoe de foto’s waren geworden, maar ik ben toch blij met het digitale tijdperk, want zelfs met rolletjes moest je altijd afwachten of de foto’s wel goed waren geworden. De foto van de zwart/witte molen met omgeving vind ik het mooist, die zou je nu gemaakt kunnen hebben.
    Een dikke kus van zusje Ann. (niet zo jong maar 1.65 mtr. is een zusje 😉 )

    Like

    • Ja, ik weet nog best dat Chris dat deed hoor Ann, dat is nu zo ongeveer 55 jaar geleden!….”SNIK” Héééé’…ik zie dat je er een Smiley bij hebt staan, leuk hoor. Digitale fotografie is natuurlijk een hele verbetering, en een stuk goedkoper. Je hebt nu een éénmalige aanschaf van de camera en een geheugenkaartje, en daar kan je jaren mee vooruit. Je moet niet nog meer krimpen hoor….hahahaha!
      Een dikke kus terug van je broertje.

      Like

  14. Voor mij is dit allemaal abacadabra Edward. Mijn eerste toestel kocht ik in 2005, en die was digitaal. Ik kan echter wel voorstellen dat je de magie van de doka mist. Het ontwikkelen en langzaamaan tot leven komen van een foto. Toch ben je goed met je tijd meegegaan.
    Erg leuk en informatief blogje dat ik met belangstelling heb gelezen

    Like

Reacties zijn gesloten.