O,o,….die mannen toch!

Sea Life Centre in Blankenberge heeft de "grootste levende krab die ooit te zien was in Europa in huis. Het beestje heet ‘Crabzilla’: een volwassen Japanse reuzenspinkrab waarvan de spanwijdte van de scharen méér dan 3,5 meter bedraagt. Het exemplaar van de ‘Macrocheira kaempferi’ werd eind verleden jaar gevangen in de Stille Oceaan. Ze werd eerst opgevangen in het Sea Life Centre in het Britse Birmingham, maar verblijft nu in Sea Life Blankenberge. Crabzilla kan overigens nog groeien; volledig volgroeid wordt een reuzenspinkrab tot 4,5 meter groot. Het centrum beschikt immers over een groot aangepast aquarium waar momenteel al zes spinkrabben leven. Hoewel deze dieren nu al kunnen rekenen op bijzonder veel bijval, verzinken ze in het niets bij deze unieke reuzenkrab. En volgens het Sea Life Centre is de reuzenspinkrab niet alleen door de afmetingen een "monsterlijke verschijning": het beestje lijkt ook op een spin.

Crabzilla. (foto: WaarMaarRaar)
crabzilla

Om de concurrentie aan te gaan met de reuzenkrab Crabzilla, presenteert een Brits aquarium nu een zeemeermin met gigantische borsten. Het zeebeest is nep, maar dat mag de pret van de mannelijke bezoekers niet drukken.

De meeste vaders staren echter zolang naar de boezem van de meermin dat het gênant wordt.
bouli4033 

De directie van het aquarium heeft daarom besloten het beeld een bikini aan te doen. "We hadden in eerste instantie niet door dat Sally zo rondborstig was. Maar toen jongens en mannen er maar bij bleven staan, hebben we die bikini bedacht", zegt manager Justine Locker. (Bron: WaarMaarRaar)

Dit is niet de echte Sally, maar een eigen knutselwerkje.

Naakt_2.jpg 1

Met mannen die staan te kwijlen voor een beeld, is volgens mij toch iets mis hoor. Mijn voorkeur gaat uit, naar een vrouw van vlees en bloed, met of zonder bikini.

Blijven dromen Edward.
Bikini.jpg 2

CAM race.

Zoals ik al eerder in mijn item “Lauwersoog” heb vermeld, werd op 17 juli j.l. de start van de CAM ( Colin Archer Mermorial ) race gehouden.

Het idee om deze race te organiseren ontstond in het jaar 1980. In 1982 werd de race voor het eerst georganiseerd. Er verschenen toen 7 schepen aan de start en uiteindelijk haalde slechts 1 de finish. In het jaar 2008 kwamen er 120 schepen aan de start en 112 schepen haalden reglementair de finish.

De C.A.M.R. wordt om de twee jaar gezeild. De startplaats is Lauwersoog en de finish nabij het Noorse Larvik. De afstand is ongeveer 365 zeemijl. In tijd doet men er in het algemeen 3 tot 5 dagen over om de afstand te overbruggen. Dit afhankelijk van het weer en het schip waarop men vaart.
kaart

In de week voor de start arriveren de deelnemers in Lauwersoog, waar de aangekondigde keuring op uitrusting en vooral veiligheid zal worden uitgevoerd. Op de donderdag voor de start vinden er overdag verschillende activiteiten plaats.
’s Avonds wordt er gezamenlijk gegeten waaraan vrijwel alle deelnemers, familie, belangstellenden, vrijwilligers en bestuursleden aan deelnemen. Vrijdag worden alle schepen naar de buitenhaven verhaald. Zaterdagochtend vindt eerst de briefing plaats, waar de laatste wijzigingen worden doorgegeven, en wordt de weersverwachting besproken. Daarna begeeft iedereen zich naar zijn of haar schip waar afscheid wordt genomen van familie, vrienden en belangstellenden. Hierna vindt de start plaats, altijd een spannend moment voor de deelnemers en tevens een schitterend gezicht voor de toeschouwers.
Bron en kaartje: cam.nl

Op de dag van de start varen de schepen de haven uit, om te gaan inzeilen.
1

2

Dat inzeilen, is al een spectaculair gezicht, waarvan hier een impressie.
3 

4 

5 

6 

7 

8 

9 

10 

Nu kon het nog een beetje relaxed, maar straks wordt het bittere ernst!
11 

Wij hebben de jongens en meiden, een goede race en behouden vaart gewenst.
12

Nieuwe waterweg.

De Nieuwe Waterweg ligt in Zuid-Holland en is een gegraven verbinding tussen het Scheur en de Noordzee. Vanaf het splitsingspunt met de Nieuwe Maas en de Oude Maas loopt de Nieuwe Waterweg door tot bij Hoek van Holland. Hier gaat de rivier over in de Maasmond en de Maasgeul, de toegangsweg vanaf zee naar de Europoort en het Rotterdamse havengebied. Langs de Nieuwe Waterweg liggen Hoek van Holland, Maasdijk, Maassluis, Rozenburg en Vlaardingen.
Kaartje

Richting Hoek van Holland.
1

2

In Hoek van Holland ligt het sluitstuk van de Deltawerken: de Maeslantkering. Bij een dreigende overstroming vanuit zee sluiten twee grote witte deuren de Nieuwe Waterweg af. De Maeslantkering is bijna even lang als de Eiffeltoren in Parijs en in gewicht zelfs vier keer zo zwaar. Hierdoor kan de kering grote hoeveelheden water tegenhouden.

Links en recht op de foto zijn de twee sluitstukken van de Maeslantkering te zien.
7 

In 1866 werden de plannen van Pieter Caland voor de verlenging van het Scheur uitgevoerd. Door middel van een doorgraving van de duinen bij Hoek van Holland werd er een verbinding gemaakt met de Noordzee. Deze verbinding werd de Nieuwe Waterweg genoemd (1872). Sinds de realisatie moest de Nieuw Waterweg voortdurend worden verdiept om aan de toenemende eisen van de scheepvaart te kunnen blijven voldoen.

Reuzen zoals de SS Rotterdam, moeten ook op de waterweg kunnen varen.
6

Gegevens vaarweg

  • Lengte: 20,5 kilometer
  • Breedte: 480 tot 675 meter
  • Diepte: NAP -14,50 tot –16,00 meter 
  • Beroepsvaart-/CEMT-klasse: VIb
  • Recreatievaartklasse: AZM
  • Aansluitende vaarwegen: Rijn
  • Bron en kaartje: Rijkswaterstaat.

    Op en langs de Nieuwe waterweg is altijd wel iets te beleven, en ik mag er dan ook graag vertoeven. Heerlijk in het zonnetje op een bankje, kijken naar de schepen, en natuurlijk is de camera klaar voor actie.
    3

    De afgelopen week lagen er twee gigantische drijvende kranen, het zijn eigenlijk reparatie eilanden.
    4 

    Even van wat dichterbij bekijken.
    5 

    De tweede had zijn plekje ook gevonden.
    8 

    Ook deze moest ik natuurlijk nader bekijken.
    9 

    Nóg iets dichterbij.
    10 

    Vanuit mijn woonkamer, kan ik ze ook zien liggen, en dat ziet er ‘s-nachts zo uit.
    11

    Lauwersoog.

    Op 17 juli j.l. werd in Lauweroog de start van de CAM ( Colin Archer Memorial ) race gehouden, zeilschepen vetrokken voor een 5 daagse tocht naar Noorwegen. Als onderdeel van onze “doe” vakantie, zijn Ann en mijn persoontje daar naartoe geweest. Van de zeilschepen heb ik natuurlijk ook opnamen gemaakt, maar daarover later, eerst even een kijkje nemen in Lauwersoog.

    Dit is een schip voor de garnalen vangst, ik kreeg uitleg van een man die er 40 jaar op had gevaren.
    1

    Er werden nog vrijwilligers gezocht, om dit uit de knoop te halen, wij zijn héél snel doorgelopen.
    2 

    3 

    Rond een uur of twaalf, zag de lucht er niet zo vriendelijk meer uit.
    4 

    En ja hoor,….het water kwam met bakken uit de lucht, maar sommige mensen bleven er vrolijk onder..
    5 

    Het duurde ongeveer een uur, dus vonden wij het tijd worden voor een lekker bakje koffie, daarna werd het weer droog.
    en hebben wij onze tocht voortgezet.

    Schepen hebben ook onderhoud nodig.
    6 

    Deze foto mag natuurlijk niet ontbreken.
    7 

    Keurig op een rijtje, klaar om uit te varen.
    8 

    Wij waren van plan, om lekker te gaan eten bij de Chinees, tot wij dit zagen. Als je Foe Yong Hai met garnalen zou bestellen,
    kon het wel even duren voor je je bordje kreeg, en we wilden toch wel voor middernacht thuis zijn.
    9 

    Maar al spoedig bleek dat er op kokkels en krabbetjes werd gevist.
    10 

    11 

    12 

    13 

    Wij zijn toch maar bij “Visrestaurant Sterkenburg” Schol en Tong gaan eten, en dat was heerlijk!

    Lauwersoog is prachtig, en voor het maken van wat leuke opnamen ideaal.
    14 

    Wordt vervolgd.

    Folklore festival te Exloo…..de smid, houtsnijder en pottenbakken.

    In de eerste plaats, wil ik alle vrienden en vriendinnen bedanken, voor de felicitaties, e-cards,berichtjes in mijn gastenboek, en zelfs een heuse kaart via Tante Post, ter gelegenheid van mijn verjaardag. Bijzonder leuk was ook de aandacht die er aan is besteed, op de space van Murwari en Ann. Nogmaals,……hartstikke bedankt!

    Op 17 en 18 juli j.l. werd er in Exloo het “Folklore festival op de kloeten” gehouden, en dat wilden Ann en ik niet missen Wij zijn op zondag naar Exloo gegaan, waar wij door mijn Neef en zijn vrouwtje, op en top  zijn verwend, dat was dik in orde! Na ons bezoek aan het festival,hebben we met z’n allen nog een heerlijke wandeling gemaakt, door het bos en over de heide, daarover later meer. Tijdens het festival, was er van alles te beleven en te zien, daar heb ik dan ook aardig wat foto’s gemaakt. Teveel om in 1 blogje te laten zien, dus jullie kunnen tot de kerstdagen nog wel het één en ander verwachten…hahaha.

    Er was ook een smid die een staaltje van zijn kunnen liet zien, en had een ijzertje in het vuur liggen.

    1

    Dat moest met de nodige vakkundigheid, tot iets moois worden gesmeed.
    2

    Even verderop was een houtsnijder bezig, die inspiratie had gekregen door het gehamer van de smid.
    3

    4

    5

    Kinderen konden er ook pottenbakken leren, dit meisje was er al aardig bedreven in.
    482 (1 of 5)

    De schijf moest natuurlijk wel blijven draaien, en met die korte beentjes viel dat nog niet mee.
    482 (2 of 5)

    Wordt vervolgd.

    Fogelsangh State en Veenkloosterbos.

    Tijdens de vakantie hebben Ann en ik een bezoek gebracht aan “Fogelsangh State” in het Veenkloosterbos.

    Even voor de niet Friezen:

    Een State of Stins is een voormalige burcht of landhuis in de provincie Friesland. het Friese woord stins betekent…steenhuis. Oorspronkelijk werd de benaming stins alleen gebruikt voor stenen wachttorens die bij de vaak houten state stonden, later werd de naam ook gebruikt voor het hele gebouw. De enig nog bestaande stins is de “Schierstins” , en staat in de gemeente Veenwouden. In totaal zou Friesland ooit ruim 175 states rijk zijn geweest.

    Fogelsangh State.
    1

    Toen wij bij de state aankwamen, zat er een mannetje heerlijk buiten in de zon,dat met enige moeite uit zijn stoel omhoog kwam, want er moesten wel eurootjes worden betaald om alles te bezichtigen. Toen wij binnen waren, bleven we netjes voor een soort spreekgestoelte staan, denkende dat daar de financiële transactie zou plaats vinden.

    2

    Dit bleek niet zo te zijn, mannetje nam achter in het vertrek plaats aan een bureau. zei niets, en keek ons vol verwachting aan. Dit duurde even tot Ann vroeg, moeten wij daar bij U zijn?….het antwoordt was JA!

    3

    Het door ons verschuldigde bedrag was 12,00 euro, inclusief de boswandeling, Mannetje incasseerde het geld, en boog zich vervolgens over de kassa, om daar het bedrag op aan te slaan. Wij hoorden een hoop getik, en dit duurde enkele minuten. Wij vroegen…lukt het?, mannetje antwoorde hartgrondig…NEE! Blijkbaar vond hij het nodig om enige uitleg te geven, en verklaarde…..ik doe dit anders nooit, dat doet mijn vrouw, maar die zit bij de kapper….vandaar. Mannetje ging onverstoorbaar verder met het verkrachten van de kassa, waarop Ann uiteindelijk zei…zullen wij alvast dan maar gaan lopen?, mannetje vond het prima. Na het hele gebouw te hebben bekeken, wat zo’n 1 1/2 uur in beslag nam, kwamen wij bij de uitgang weer langs de kassa, daaruit hing een flinke strook van de rol, met een hele reeks bedragen van 12,00  euro, maar wij waren toch echt geen meerdere bezoekers tegen gekomen. Het opmaken van de kassa zal ‘s-avonds geen simpele klus zijn geweest.

    Zo ingewikkeld was die kassa nu ook weer niet.
    4 

    Aan wat er allemaal in de state te zien is, zal ik verder geen aandacht besteden, dat heeft Ann al gedaan met haar uitgebreide item van oktober 2008…….hier te zien.

    Via een paar mooie brugjes, zijn wij het bos ingegaan.
    6
    5

    Bij een bosmeertje aangekomen, hoorden wij opeens een afgrijselijk gekrijs, waarvan ik eerst dacht dat het van een Kraai afkomstig was, maar het bleek een pisnijdige vogel te zijn, die aan de waterkant zat verstopt, en onze komst niet op prijs kon stellen. Ik kon nog net een foto van hem maken, daarna was hij letterlijk gevlogen. na enig speurwerk kwamen wij er achter dat het een jonge reiger was.
    8

    Het “Heremiet huisje” in het bos, is een verhaal apart.

    Het lijk van Fogelsangh-state.

    12 maart 1919 – Buitenpost

    Een droeve stoet trok de vorige week de aandacht van ingezetenen uit Buitenpost. De huisknecht van mevrouw douarière van Heemstra te Veenklooster vervoerde namelijk per hondenkar het leek van een ouden afgeleefde grijsaard, gekleed in een bruine jas. De kleine kar, die zich langzaam voortbewoog en nog al vrij wat hotste, was niet in staat het lijk, dat door een beddelaken was bedekt, aan het oog der voorbijgangers te ontrekken, tenminste het hoofd, dat menigen stoot moest verduren, stak gedeeltelijk van onder het doodskleed vandaan. Dit laatste was dan ook de oorzaak, dat het getal volgelingen onder het voorbijrijden groeide tot een groote schare. Op de vraag, wie de doode was en waar hij heengevoerd zou worden, antwoordde de geleider der kar, dat het lijk door arbeiders in een vijver van het bosch te Veenklooster was gevonden en thans door hem naar het gemeentehuis te Buitenpost zou worden gebracht. Waarschijnlijk had de oude stumperd zich moedwillig door verdrinking van het leven beroofd, velen, waaronder, per fiets, bleven den droeven stoet volgen. Ze waren zeer onder de indruk van dit tragisch sterfgeval, dat spoedig als een lopend vuurtje zich door het geheele dorp verspreidde en weldra nog meer nieuwsgierigen op de been lokte.

    9

    Ter bestemder plaatse aangekomen hield evenwel het voertuig niet stil voor het gemeentehuis, maar reed door in de richting van de openbare school. De geleider werd opmerkzaam gemaakt op zijn vergissing, maar antwoordde daar eerst een boodschap te moeten verrichten. De stoet hield stil en meteen werd het doek opgelicht dat den doode bedekte. En wat bleek nu? De doode was niemand anders dan Carl. Liebknecht… de Heremiet uit het Veenkloostebosch met scheuren en gaten in zijn hoofd, alsof dit met slagzwaard en geweerkolf was bewerkt, en welke op boven omschreven wijze in staatsie, niet naar zijn laatste rustplaats, maar naar den chirurgijn Wegman gebracht werd, om voor het aanstaande zomerseizoen heelkundig te worden behandeld.

    Dat de omstanders leelijk op hun lange neus keken en allerlei min lieflijke verwenschingen bromden aan het adres van ‘Piet’ den huisknecht, tevens een onvervalschte Nimrodszoon, behoeft geen nader betoog. Piet had ze eerlijk in het ootje genomen. (bron: binnenbuitenpost.nl)

    Ook zagen wij opeens een enorme paddestoel, en dat midden in de zomer. Het kan natuurlijk ook een oud exemplaar zijn geweest. Helemaal zeker ben ik niet, maar denk dat het om een Elzenkrulzwam gaat.
    10
    11

    Aan de rand van het bos, stonden enkele Ooievaarsnesten, de ouders hadden het druk met voeren van de jongen.
    12

    Alles bij elkaar weer een geslaagde dag!

    Eindelijk gevonden!

    Sinds een aantal jaren hoorde ik zo af en toe op de radio in een verzoekplaten programma een nummer, waar ik kippenvel van kreeg. Maar de aankondiging ervan, miste ik altijd je kent dat wel, bezig in de keuken, of je zit net op de doos. Met de broek op de hielen vlieg je dan de kamer in, grijp een papiertje en pen, in de hoop dat ze het nog een keer zeggen. Helaas, wat je hoort is dan……het volgende verzoek is van, SHIT!

    Vandaag had ik meer geluk, ik kon nog net Corsica opvangen, en daarmee ben ik aan de slag gegaan op internet. Na enig speurwerk kwam ik terecht bij
    I Muvrini….
     EN DAT WAS HET! De titel van het nummer waar het om ging was….A tè Corsica, en dan brengt You Tube uitkomst.

    I Muvrini
    I Muvrini

    De Corsicaanse groep I Muvrini kenmerkt zich door de opvallende, indringende zangstijl van de broers Jean François (Ghjuvan Francescu) en Alain (Alanu) Bernardini. In de loop van de afgelopen vijftien jaar hebben hun Corsicaanse wortels zich verder vertakt in de richting van de wereldmuziek. Het resultaat is een wonderlijke mengeling van traditionele Corsicaanse polyfone liederen en eigen composities waarin je Keltische, Spaanse, Afrikaanse of nog andere invloeden kunt horen doorklinken. Ook in de begeleiding zie je ongewone combinaties: de kern wordt gevormd door keyboards, gitaar en slagwerk. Daaromheen zijn er door de jaren heen wisselende combinaties geweest met o.a. oude instrumenten uit de volksmuziek, zoals de cetera – een Corsicaanse citer – (bespeeld door Jean Bernard Rongiconi), de hurdy gurdy of draailier (Gilles Chabenat), doedelzak (Loic Taillebrest), accordeon (Régis Gizavo), of tegenwoordig een elektrische viool (Laurence Dupuis). Ze dragen allemaal bij aan de typische Muvrini-sound. Tenslotte zoeken de Bernardini’s dikwijls de samenwerking met andere zangers. Solisten als Josephina Fernandez, Tina Arena of Sting. Op hun laatste album treedt zelfs een 500-stemmig koor aan.(bron: Jo’s archief)

    Ik moest even slikken toen las, dat ze op 28 februari van dit jaar nog in Groningen hebben opgetreden.

                                              
    Nu moet ik nog zien uit te vinden op welk album dit prachtige nummer staat. Voor de eventuele liefhebbers, nog de versie met een 800 koppig koor. Hierbij moest ik de rode zakdoek toch even te voorschijn halen hoor.

    De Kruidhof in Buitenpost….vruchten en noten.

    Tijdens de vakantie hebben wij natuurlijk ook een paar keer “De Kruidhof” bezocht, het is daar echt schitterend, met een keur aan bloemen, planten, vruchten en noten. Nu zal ik mij beperken tot de vruchten en noten, op de bloemenweelde kom ik later terug.

    Aalbes.. Ribes rubrum
    Aalbes

    Framboos.. Rubus idaeus
    Framboos

    Japanse dwergkwee.. Chaenomeles japonica
    Japanse dwergkwee

    Kers.. ( zoete kers – Prunus avium.. zure kers – Prunus cerasus )
    Kers

    Kiwiplant.. ook wel genoemd, Chinese kruisbes (Actinidia deliciosa)
    Kiwiplant

    Kruisbes.. Ribes uva-crispa
    Kruisbes

    Kruising Framboos-Braam.. boysenbes (Rubus loganobaccus x laciniatus x idaeus)
    Kruising tussen framboos en braam

    Kweepeer.. Cydonia oblonga
    Kweepeer

    Mispel.. Mespilus germanica
    Mispel

    Moerbei.. Morus
    Moerbei

    Zwarte walnoot.. Juglans negria
    Zwarte walnoot

    Hazelnoot… Corylus avellana
    Hazelnoot - Corylus Avellana 

    Heel bijzonder vond ik toch wel, daar een bloeiende hazelnootboom aan te treffen.
    Werkelijk een prachtig gezicht, die rode schutbladen om de vrucht.
    Bloeiende Hazelnootboom

    Wilde aardbei.. Fragaria
    Wilde aardbei

    Ridderfestival…….het échte verhaal.

    Op zaterdag 10 juli zijn Ann en ik naar het Ridderfestival in Groningen geweest, want dát wilden wij meemaken! Ik overdrijf niet door te zeggen, dat het ‘s-middags op het open veld in de zon 35 graden was.

    Eerst even over de Nar met de bijl, natuurlijk was er geen vechtpartij, maar hij jongleerde met drie bijlen, dat was best wel knap.
    1

     

    De deelnemende koene Ridders, hadden de uitdaging voor een gevecht aanvaard, maar daar is het bij gebleven. Door de extreme hitte werden de gevechten in vol ornaat afgelast,je zult bij die temperaturen ook maar in het harnas moeten.
    2

    3

    4

    De wapenuitrusting lag wel klaar, maar werd niet gebruikt.
    5

    6

    7

    Er waren ook enkele schone jonkvrouwen, daar gaat je hart toch iets sneller van kloppen, of kwam het toch door de hitte?
    12 

    13 

    De Bakker deed toch nog wel goede zaken.
    8 

    9 

    Voor de Middeleeuwse kindertjes was er verkoeling.
    11

    10

    Dit kleine hummeltje had nergens meer zin in.
    16

    Waar blijven de klanten?
    15

    Van een stukje muziek vrolijkt het wel een beetje op.
    14

    Op een gegeven moment werd Het Mandy teveel, en schoot onder een kraam voor een beetje schaduw. Het meisje dat bij erbij hoorde, was erg aardig, en kneep een kletsnatte doek uit over Mandy heen……eigenlijk een York onwaardig, maar het friste wel lekker op.
    17

    Tja…..en dan zie je er zo uit!
    18