Donald Duck

1

In oktober 1952 kregen de abonnees op het weekblad “Margriet”….

8

de eerste uitgave van de “Donald Duck” gratis in de bus.

7

Misschien wel samen met het favoriete blad van Pa…….als het mocht van Moeder de vrouw!

9

In die tijd zaten mijn Zuster en ik op school in Alkmaar, en spurten op de dag dat de Donald kwam,
naar huis om als eerste het blad te kunnen lezen.
Nu, bijna zestig jaar later, vind ik het nog steeds leuk, ook al is de inhoud van de verhalen veranderd,
de neefjes Kwik,Kwak en Kwek, kunnen nu bijvoorbeeld met de computer overweg.

Drie generaties McDunn, beleven nu al plezier aan de Donald Duck.
Mocht je in het gelukkige bezit zijn van het eerste jaargang 1952, ook al telde dat maar 10 nummers……de waarde daarvan is 2500,00 euro!!!

Momenteel loopt er een actie (tot 4 december) bij Albert Heijn, waarbij je kunt sparen voor figuurtjes uit de Donald Duck, en ik vind ze harstikke leuk.
Bij besteding van 15 euro, kreeg je een zegeltje, en voor 6 daarvan een figuurtje……dus ben ik driftig gaan sparen.
Nu heb ik 325 blikken erwtensoep, 25 Unox rookworsten, 12 pakken van elk 16 rollen toiletpapier (voorlopig kan ik vegen) en 36 pakken Brinta.
Maar ook dit was niet genoeg om alle 6 figuurtjes bij elkaar te krijgen, maar mijn dochter heeft een gezinnetje van 5 personen, en dat tikt wel aan.

Nou…..hier zijn ze dan.

2

3

4

5

6

Schoentje zetten.

Nu de “Goedheiligman” weer in het land is, worden sommige grote mensen weer een héél klein beetje kind…..ik ook hoor!
Gisteren heb ik mijn zondagse schoenen ( eigenlijk heb je er maar eentje nodig) een flinke poetsbeurt gegeven, bij de groentewinkel
een knots van een winterwortel gehaald, en bij de boer een bosje stro voor Americo.
Tja…..een klein probleempje, een open haard heb ik niet, en ook geen schoorsteen, dus heb ik de schoen maar bij de
verwarming gezet, en hoopte er het beste van.

Van slapen is vannacht niet veel terecht gekomen hoor, ik ben drie keer uit mijn mandje gekropen, om te gaan kijken
of er al iets in mijn schoen lag, misschien wel een………
9988 (1 of 1)

Of een lekker stukje marsepein…..daar ben ik gek op!
9989 (1 of 1)kopie

Om 4 uur vanmorgen, ben ik nog een keer wezen kijken……niets!
Uiteindelijk ben ik in slaap gevallen, maar was om 7 uur weer klaar wakker hoor.
Ik moest nodig plassen, maar daar gunde ik mij de tijd niet voor……eerst kijken of er toch nog iets in mijn schoen zat!
De wortel was aangevreten, en het stro lag door de hele kamer, en wat lag er in mijn schoen?????
Dode vlieg

Die namaak Popie Jopie kan van mij de pot op!!!!!!!!

Engelse drop.

De bekende Engelse drop werd voor het eerst gemaakt rond 1899 in Sheffield, Groot-Brittannië.

Sheffield “Park House”
Sheffield Park House

Het verhaal gaat dat de vertegenwoordiger in zoetwaren Charlie Thompson, een blad met verschillende soorten snoepgoed liet vallen,
en vol schaamte de snoepjes snel opraapte.
De klant was echter onder de indruk van de ontstane snoepmix,” Basset&Co” nam het dan ook onmiddellijk in productie.
Bassetts

De mascotte van Basset, is een poppetje samengesteld uit verschillende Engelse dropjes.

Berti Basset 1

Berti Basset 2

In Nederland kunnen wij alhier gefabriceerde Engelse drop kopen, maar dat is toch niet de échte hoor!
In een origineel doosje of zakje hoort één blauw figuurtje van Bertie te zitten, dat heb ik hier althans nog nooit aangetroffen.

Verder bestaat het assortiment uit…….coconut chips, buttons, cream rock, sandwiches, cubes en battenberg.

1

2

3

4

Van negatief naar afdruk.

Met de digitale fotografie van deze tijd, gaat het allemaal een stuk eenvoudiger dan vroeger, maar de “Doka” (donkere kamer) had zijn charme.
In de jaren 70’- 80’ van de vorige eeuw, (klinkt ver weg hè?) heb ik ook een Doka gehad, en voor je een afdruk had, moest er een hoop gebeuren.
Fotorolletjes kocht ik niet, maar film per 15 meter, en dan moest je bij het spaarzame licht van een rode lamp de hulsjes vullen met een speciaal apparaatje.
De aanduiding  ASA was toen wat nu ISO is, en 400 ASA was al behoorlijk grof van korrel.

Met het ontwikkelen van de film wachtte ik tot hij vol was, want dat was zonde van de chemicaliën, maar soms was je te nieuwsgierig
naar het resultaat…..nou ja, vooruit dan maar, voor één keertje!
De film ging in het ontwikkeltankje, en de chemicaliën……ontwikkelaar, stopbad en fixeer werden aangemaakt, en op exact 21 graden gebracht.
De sapjes werden in de volgorde zoals hierboven, in het tankje gegoten, en dan moest je gedurende een bepaalde tijd het tankje blijven kiepen.
Daarna moest je de film spoelen met gewoon water,en dan met een filmklem de film aan de waslijn te drogen hangen.
Wanneer de film droog was, kon je EINDELIJK het resultaat bekijken……dat wil zeggen, bij benadering.

Wat je zo ongeveer allemaal nodig had voor een donkere kamer.
9983 (1 of 3)

Het ontwikkelde negatief.
1

Daar wilde ik natuurlijk een mooie afdruk van maken, dus werden er nieuwe baden aangemaakt, het negatief in het vergrotingsapparaat gedaan,
en de drie ontwikkelschalen klaar gezet.
Even het diafragma van het objectief instellen, de belichtingstijd meten, een vel fotopapier op het vergrotingsbord leggen………
en belichten maar!
Het belichte papier ging dan in de ontwikkelaar, de schaal moest wel in beweging blijven, zodat de vloeistof met regelmaat
over het papier kon vloeien.

Kijk……en dan komt wat ik een beetje mis bij digitaal, je zag het beeld langzaam tevoorschijn komen, een klein wonder!
Het resultaat.
2

Na de zwart/wit periode ben ik ook kleur gaan doen, want je wilt met de tijd meegaan hè?
Dat was echter een vrij kostbare zaak, de chemicaliën en papier waren nogal prijzig, en meestal was de kleurbalans van de afdruk niet meteen perfect,
waardoor je nog wel een velletje extra nodig had.

Je had natuurlijk wél een vergrotingsapparaat met een kleurenkop nodig, en een kleuren analyzer.
Maar eerst de film ontwikkelen, en dat zag er zo uit…..weet je nog?
3

Na een paar uurtjes stoeien, had je er dan deze afdrukken van gemaakt.

4

5

6

7

Ja……het had toch wel iets hoor!

Albumine in de fotografie.

De Albuminedruk (1850-1895) is in 1848 uitgevonden door Niéce de Saint Victor, en was in de tweede helft van de negentiende eeuw hét fotopapier.
Albumine is een bestanddeel van eiwit van een kippenei, een vel papier werd voorzien van een laagje albumine, dat vooraf werd vermengd met zout.
Vervolgens werd het papier lichtgevoelig gemaakt, door het aanbrengen een oplossing zilvernitraat.
Hierdoor werd het ook onoplosbaar in water, dat was nodig voor de verdere bewerking in diverse baden zoals fixeer, goudtoon en het spoelen.

De foto’s zullen er hebben uitgezien als hieronder.

1

2

3

4

5

6

7

8

Alles in de mist…….

Op sommige dagen is de mist vrij hardnekkig, en blijft lang hangen.
Kijk……dat komt mij goed uit, ‘s-morgens om 5 uur mijn  mandje uit voor foto’s te maken, gaat mij nét iets te ver.

Deze jongens hadden daar blijkbaar geen moeite mee.

1

Ik houd ze goed in de gaten, misschien valt de vis wel van het haakje, en dan is hij voor mij!

2

Een geslaagde landing!

3

Nevel in het bos is sprookjesachtig.

4

Uiteindelijk trok de mist op, en werd het een mooie dag.

5

‘S-avonds ging de zon toch weer onder onder in de nevel.

6

Oplossing van…..”Wat zou dit kunnen zijn?”

Een tijdje geleden heb ik gevraagd of iemand wist wat dit rode goedje zou kunnen zijn.

1

Aangezien niemand het wist, heb ik een monstertje gestuurd naar de Faculteit en Zoölogisch museum te Amsterdam, er vanuit gaande…
als ze het daar niet weten, vergeet het dan maar.

Groot was dan ook mijn vreugde toen ik vandaag bericht terug kreeg……het moment van de waarheid!
Het hoofd van de faculteit, de zeer streng geleerde professor W.W.Ortel, had zich persoonlijk met deze zaak bezig bezig gehouden.
Volgens de goede man stond het onomstotelijk vast dat het afkomstig was van een vogel,
de “Schijtlijster” (Faeces turdus)

Deze vogel is erg bang uitgevallen, iedereen kent wel de uitdrukking….zeven kleuren stront schijten van angst….
hij doet dat slechts in één kleur…..rood dus.

Hierbij wil ik iedereen bedanken voor het meedenken, en wens jullie een fijn zonnig weekend.
schijtlijster-2