Dit is géén appeltje voor de dorst,
maar de kraamkamer van de kleine eikengalwesp.
Het beestje maakt een gaatje in een eikenblad,
en legt er een eitje in.
Het blad geeft er ervolgens een bolvormige groei aan.
Dan wordt het eitje een larfje, dat van de binnenkant
van het appeltje eet, om groter te groeien.
Hier zijn geen woorden nodig,
het is alleen maar genieten.
Onkruid bestaat eigenlijk niet,
volgens de Boeren, is basterdwederik het wél,
“Oorwurm” betekent figuurlijk,
een liedje dat in je hoofd blijft hangen, wie kent het niet?
De échte oorwurm, wil je niet in je oor hebben toch?
Sumatraanse amber (barnsteen)
van zo’n 20 tot 30 miljoen jaar oud,
heeft voor mij iets magisch.
Het kleurenspektakel van de herfst is begonnen.
Voor mij op fotografisch gebied, het mooiste seizoen.
De vliegtijd van de Steenrode heidelibel,
is van begin juni, tot half november,
met een piek in augustus.
Ze zijn er dan nu ook nog wel.
Deze ster geeft geen licht,
en je krijgt geen zere nek als je er naar kijkt.
De Aardster, is een bijzondere paddenstoel.
Héééél lang geleden, vloog een vliegje in een oerbos
van Scandinavië.
In de tot wel 40 meter hoge naaldbomen, ( Pinus sylvestris )
dacht het een mooi plekje te zien om even uit te rusten.
Het was vloeibare hars van de boom.
Die hars was natuurlijk nog kleverig,
en het ongelukkige vliegje, kon niet meer loskomen.
Er drupte steeds meer hars op, en het beestje raakte ingekapseld.
In de loop van miljoenen jaren, fossiliseerde de hars
en werd barnsteen, het vliegje bleef nog wél zichtbaar.
Nu, 44 miljoen jaar later, is het te zien op internet
bij Edward McDunn, bijzonder toch?
Gossie, ik ben kletsnat!
Maar ja, je moet tóch eten hè?
